Recensie

Ik heb gekozen voor het boek: Dit zijn de namen van Tommy Wieringa. Het boek gaat over Pontus Beg, een 53-jarige commisaris van politie in een grensstad in steppe, Michailopol. Het stadje ligt volstrekt verlaten en afgesloten van de wereld. Het enige lichtpuntje in zijn verder grijze bestaan is de maandelijkse vrijpartij met zijn huishoudster, die er een andere relatie met een vrachtwagenchauffeur op na houdt. Als de winter invalt, wordt er een groep vluchtelingen gezien in de straten van de stad. Niemand weet wie ze zijn en hun aanwezigheid zorgt voor onrust.
Uiteindelijk worden ze opgepakt en wordt in hun bagage een bewijsstuk gevonden van een gruwelijke misdaad. Pontus Beg ontrafelt langzamerhand het mysterie en komt tijdens het onderzoek achter dingen over zijn eigen afkomst. De ontmoeting met een oude rabbijn, de laatste Jood van Michailopol, leert hem de werkelijkheid kennen over zichzelf. Zijn plaats in de wereld is een andere dan hij altijd heeft gedacht.
Ik vond het een goed  boek. Mooi om 2 verhaallijnen in de verschillende hoofdstukken te volgen. Mooie zinnen en mooi geschreven. Een echte aanrader. Het duurde even voordat ik in het verhaal zat maar eenmaal erin wilde ik het boek zo snel mogelijk uit hebben om te weten hoe het zou aflopen.

Het Diner

Het diner - Herman Koch

Samenvatting

Het Diner van Herman Koch gaat over Paul en Serge, twee broers. Paul Lohman is de jongere broer van Serge, zijn vrouw is Claire en hij heeft het niet zo op Serge. Serge is oppositie leider van de grootste oppositie partij van Nederland en staat ver eerste in de peilingen, Serge is getrouwd met Babette.

Paul, Serge, Claire en Babette gaan met de verkiezingen in het vooruitzicht uiteten in een peperduur restaurant waar normaal gesproken een reservering een aantal maanden van tevoren gemaakt moet worden maar waar ze door Serge zijn status een dezelfde dag konden reserveren. Het diner begint met normale gespreksonderwerpen en je komt daardoor een aantal dingen te weten over het leven van de vier hoofdpersonen. Het diner verloopt op het begin normaal maar nadat Paul terug komt van een toilet bezoek ziet hij Babette in tranen weglopen gevolgd door Claire. Paul vind na verloop van tijd dat het te lang duurt en gaat zijn vrouw en schoonzuster halen, eenmaal buiten wordt hij gebeld op het mobiel van zijn zoon Michel, die hij per ongeluk in zijn zak had gestopt. Het is Michel die zijn mobiel kwijt is en hem op wil komen halen. Na dit telefoon gesprek kijkt Paul naar een filmpje op de telefoon van Michel hier ziet hij hoe Michel en Rick, de zoon van Serge en Babette, na een schoolfeest een zwerver in een pin hokje in elkaar slaan omdat zij in de weg lag, ze gooien afval en andere dingen op haar omdat ze in de weg lag, ook een lege jerrycan. Op het moment dat er een aansteker in het hok komt ontploft de jerrycan en gaat het mis. Paul denkt direct terug aan beelden van Opsporing verzocht, waar hij zijn zoon een neefje deze daad ook al had zien doen.

Op het moment dat Michel zijn mobiel komt ophalen bij het restaurant vraagt Paul naar het filmpje, waarna Michel zegt dat Beau, de geadopteerde zoon van Serge en Babette, het filmpje ook heeft gevonden en Rick en Michel er nu mee chanteert. Beau wilt geld van Rick en Michel, anders zet hij het filmpje online. Hierna gaat Michel weer naar huis en gaat Paul weer naar het restaurant.

Hier wordt duidelijk dat het diner was gepland om het over het probleem te hebben, Serge is bang dat men er achter komt en wilt zich terugtrekken als oppositieleider, met als gevolg dat Rick en Michel een hoge straf krijgen. Paul, Claire en  Babette willen dat allemaal niet en proberen Serge te overtuigen om het niet te doen, Serge geeft niet toe en zegt dat de persconferentie voor het aftreden al geregeld is voor de volgende dag. Serge en Babette gaan alvast naar het café aan de overkant waar ze nog een drankje zouden gaan drinken. Claire en Paul blijven nog even in het restaurant, hier verteld Claire dat Babette en zij beiden hun zoon willen beschermen. De enige oplossing om dat te doen is Serge verwonden zodat hij geen persconferentie kan geven. Ook zegt ze dat Rick en Michel vanavond een “afspraak” hebben met Beau. Hierna gaat Claire naar het café en Paul betaald de rekening. Op het moment dat hij het restaurant uitkomt hoort hij sirenes, Paul snelt naar het café en ziet zijn broer op een brancard naar buiten wordt gedragen, gevolgd door twee agenten met tussen hun in Claire. Claire glimlacht naar Paul en die weet nu dat het goed zit met Serge. Ondertussen hebben Rick en Michel het probleem met Beau opgelost.

Titelverklaring

De titel van het boek is Het diner, dat komt doordat het gehele verhaal zich afspeelt tijdens een diner. Tijdens het boek heb je wel erg veel flashbacks waardoor je de personages beter leert kennen maar dat draait allemaal nog steeds om het diner. De titel is dus makkelijk te verklaren, het is naar mijn idee ook de beste titel. Ik zou niet zo snel een andere goede titel kunnen bedenken, maar het zou dan iets te maken moeten hebben met zinloos geweld.

Schrijver

De schrijver van Het diner is Herman Koch, hij is geboren Arnhem. Hij is acteur en schrijver, heeft een paar maanden Russisch gestudeerd en op een boerderij in Finland gewerkt. Koch heeft meer boeken geschreven maar nog geen enkele kreeg zoveel goede recensies als het diner. Het boek is onder andere geïnspireerd door de moord op de dakloze vrouw María del Rosario Endrinal Petit in Barcelona in december 2005, die door drie jongens uit een zo te zeggen fatsoenlijk milieu in het portaal van een bank werd mishandeld en daarna in brand gestoken.

Het boek wordt 2013 in de VS uitgegeven en is daar een bestseller, in 2009 won Het Diner de NS Publeiksprijs.

Paulo Coelho De Alchemist

Ik heb dit boek gekozen om te lezen omdat de titel en de kaft mij erg aansprak, op de kaft zie je namelijk een man in de woestijn staan die kijkt naar 3 piramides terwijl de sterrenhemel en de maan erboven schijnen. Toen ik dat zag wist ik dat ik dit boek moest lezen, het zag er erg avontuurlijk en interessant uit en vandaar mijn keuze voor dit boek.

Het boek gaat over de Andalusische schapenherder Santiago. Hij heeft één grote wens en dat is reizen. hij wil de wereld zien en weten hoe de wereld in elkaar zit. Deze wens had hij al vanaf jongs af aan. Toen hij dat tegen zijn vader vertelde, zei deze hem: "Hier reizen alleen herder". En dus is hij herder geworden. Maar deze wens bleef in zijn hoofd voortbestaan. Als hij dan ineens twee nachten achter elkaar dezelfde droom heeft, over een jongetje die hem meeneemt naar de piramiden in Egypte en hem verteld dat daar een verborgen schat ligt, luistert hij naar deze droom en gaat zijn droom werkelijkheid maken. In Egypte ontmoet hij de alchemist, deze beschikt over een grote spirituele wijsheid en leert hem de weg waar het hart zich bevindt.

Het belangrijkste thema van dit boek is een bepaalde filosofische kijk op alle dingen. Dit hoofdthema wordt verklaard aan de hand van subthema's, zoals liefde en avontuur.

 "Mijn hart is verradelijk,” zei de jongen tegen de alchemist. (...) “Dat is goed,” antwoordde de alchemist opnieuw. “Het bewijst dat je hart leeft. Het is logisch dat je bang bent om alles wat je bereikt hebt te ruilen voor een droom.” Dit is een gesprek tussen de hoofdpersoon en de alchemist waarin je ziet dat ze een hele filosofische kijk hebben die verbonden is met liefde. Een mooi voorbeeld waarbij de thema's aan orde komen.

De belangrijkste personage is Santiago, een jonge herder die maar één droom heeft en die zijn droom ook in vervulling wilt brengen. Ik begrijp Santiago wel omdat ik zelf ook vind dat je er alles aan moet doen om je dromen waar te maken, voor wat leef je anders? Ik weet niet zeker of ik hetzelfde zou reageren als hem omdat ik het moeilijk vind om zijn karakter echt te snappen. Bij sommige dingen zou ik hetzelfde reageren en bij andere niet. Ik zou hele goede vrienden kunnen zijn met Santiago omdat ik vaak hoor van anderen dat ik filosofisch nadenk en ik houd wel van diepe  gesprekken, zoals de gesprekken die hij heeft met de alchemist.

Het taalgebruik in dit boek is erg filosofisch, het lijkt wel alsof er telkens uitspraken worden gebruikt van filosofen!

Mijn hart is bang om te lijden,” zei de jongen tegen de alchemist , op een avond dat ze naar de maanloze hemel zaten te kijken. “Zeg het dan dat angst om te lijden erger is dan het lijden zelf. En dat geen enkel hart ooit geleden heeft wanneer het opzoek was naar zijn dromen, want ieder moment van een zoektocht is een moment van ontmoeting met God en de eeuwigheid.” Hier kan je zien hoe ze ongeveer met elkaar praten en welk taalgebruik er in het boek gebruikt wordt, zoals je kunt zien zet het je aan het denken.

Tijdens het lezen van dit boek raakte ik in een rustgevende stemming. Het boek bracht mij erg tot het denken en het is ook erg moeilijk om alles te begrijpen. Zelfs als ik klaar was met lezen dacht ik nog even na over het boek of over dingen die in het boek voorkwamen. Vaak moest ik een pagina of een bepaald stukje opnieuw lezen om het een beetje te kunnen begrijpen en vaak stopte ik tijdens het lezen ook om even na te denken over wat er toen verteld werd.

Ik weet niet zeker of ik het boek helemaal goed begrepen heb, voornamelijk door het taalgebruik, maar wat ik heb geleerd is wel dat je altijd naar je hart en gevoel moet luisteren. Op een of andere manier komt het dan altijd wel goed in welke situatie dan ook. 

Dit boek is niet te vergelijken met de andere 2 boeken die ik heb gelezen. De hele sfeer die het me gaf tijdens het lezen was anders en natuurlijk ook het thema en taalgebruik! Toch vond ik dit wel het leukste boek wat ik tot nu toe heb gelezen omdat het me echt aansprak en het uiteindelijk ook echt een goed boek was.

Tot slot heb ik nog 2 vragen:

1. Denk jij wel eens verder en dieper na over het leven?

2. Hoe zou jij ermee omgaan als iemand als de alchemist in jou leven kwam?