Het boek gaat over de Andalusische schapenherder Santiago. Hij heeft één grote wens en dat is reizen. hij wil de wereld zien en weten hoe de wereld in elkaar zit. Deze wens had hij al vanaf jongs af aan. Toen hij dat tegen zijn vader vertelde, zei deze hem: "Hier reizen alleen herder". En dus is hij herder geworden. Maar deze wens bleef in zijn hoofd voortbestaan. Als hij dan ineens twee nachten achter elkaar dezelfde droom heeft, over een jongetje die hem meeneemt naar de piramiden in Egypte en hem verteld dat daar een verborgen schat ligt, luistert hij naar deze droom en gaat zijn droom werkelijkheid maken. In Egypte ontmoet hij de alchemist, deze beschikt over een grote spirituele wijsheid en leert hem de weg waar het hart zich bevindt.
Het belangrijkste thema van dit boek is een bepaalde filosofische kijk op alle dingen. Dit hoofdthema wordt verklaard aan de hand van subthema's, zoals liefde en avontuur.
"Mijn hart is verradelijk,” zei de jongen tegen de alchemist. (...) “Dat is goed,” antwoordde de alchemist opnieuw. “Het bewijst dat je hart leeft. Het is logisch dat je bang bent om alles wat je bereikt hebt te ruilen voor een droom.” Dit is een gesprek tussen de hoofdpersoon en de alchemist waarin je ziet dat ze een hele filosofische kijk hebben die verbonden is met liefde. Een mooi voorbeeld waarbij de thema's aan orde komen.
De belangrijkste personage is Santiago, een jonge herder die maar één droom heeft en die zijn droom ook in vervulling wilt brengen. Ik begrijp Santiago wel omdat ik zelf ook vind dat je er alles aan moet doen om je dromen waar te maken, voor wat leef je anders? Ik weet niet zeker of ik hetzelfde zou reageren als hem omdat ik het moeilijk vind om zijn karakter echt te snappen. Bij sommige dingen zou ik hetzelfde reageren en bij andere niet. Ik zou hele goede vrienden kunnen zijn met Santiago omdat ik vaak hoor van anderen dat ik filosofisch nadenk en ik houd wel van diepe gesprekken, zoals de gesprekken die hij heeft met de alchemist.
Het taalgebruik in dit boek is erg filosofisch, het lijkt wel alsof er telkens uitspraken worden gebruikt van filosofen!
Mijn hart is bang om te lijden,” zei de jongen tegen de alchemist , op een avond dat ze naar de maanloze hemel zaten te kijken. “Zeg het dan dat angst om te lijden erger is dan het lijden zelf. En dat geen enkel hart ooit geleden heeft wanneer het opzoek was naar zijn dromen, want ieder moment van een zoektocht is een moment van ontmoeting met God en de eeuwigheid.” Hier kan je zien hoe ze ongeveer met elkaar praten en welk taalgebruik er in het boek gebruikt wordt, zoals je kunt zien zet het je aan het denken.
Tijdens het lezen van dit boek raakte ik in een rustgevende stemming. Het boek bracht mij erg tot het denken en het is ook erg moeilijk om alles te begrijpen. Zelfs als ik klaar was met lezen dacht ik nog even na over het boek of over dingen die in het boek voorkwamen. Vaak moest ik een pagina of een bepaald stukje opnieuw lezen om het een beetje te kunnen begrijpen en vaak stopte ik tijdens het lezen ook om even na te denken over wat er toen verteld werd.
Ik weet niet zeker of ik het boek helemaal goed begrepen heb, voornamelijk door het taalgebruik, maar wat ik heb geleerd is wel dat je altijd naar je hart en gevoel moet luisteren. Op een of andere manier komt het dan altijd wel goed in welke situatie dan ook.
Dit boek is niet te vergelijken met de andere 2 boeken die ik heb gelezen. De hele sfeer die het me gaf tijdens het lezen was anders en natuurlijk ook het thema en taalgebruik! Toch vond ik dit wel het leukste boek wat ik tot nu toe heb gelezen omdat het me echt aansprak en het uiteindelijk ook echt een goed boek was.
Tot slot heb ik nog 2 vragen:
1. Denk jij wel eens verder en dieper na over het leven?
2. Hoe zou jij ermee omgaan als iemand als de alchemist in jou leven kwam?
