maandag 17 maart 2014

De uitvreter


De uitvreter



Japi en bavink zijn de eerste die elkaar ontmoeten. Bavink zag dat Japi op een bank zat en  de hele tijd in het water zat te staren. Ze komen elkaar even later weer tegen en Bavink begint dan een gesprek met Japi. Japi legt uit waarom hij zo in het water zat te staren, hij vind namelijk bewegen en denken iets voor domme mensen. Japi houdt Bavink gezelschap en voorziet zijn werk van commentaar. Bavink betaalt alles voor Japi, omdat hij Japi goed kan gebruiken voor zijn schilderwerk. In de winter gaan ze terug naar Amsterdam waar de ik-persoon, (die ze de  Koekebakker noemen) Japi ontmoet, evenals Hoyer, een andere kunstschilder. De ik-persoon is niet rijk, maar toch moet hij alles voor Japi betalen. Een maand later komt de ik-persoon Japi weer tegen, deze keer heeft hij een nieuw paar schoenen. Nu komt hij Koekebakker opnieuw uitvreten. Hij eet alles van de koekenbakker en gebruikt al zijn sigaren, hij wilt ook blijven slapen en gaat in het bed van  koekenbakker liggen.
Daarna ontmoet Koekebakker Japi bij Bavink. Nu blijkt het niet zo goed te gaan met Japi, hij komt een beetje levensmoe over. Na zes weken keert Japi weer terug, maar hij is er nog beroerder aan toe dan hij al was. In de zomer is hij weer verdwenen. Daarna ontmoet Bavink Japi in Brussel. Hij ziet er goed uit maar hij wil niet vertellen hoe dat komt. Later ziet Bavink hem ook nog met een vrouw, hij lijkt erg gelukkig.
Na twee jaar in Afrika te hebben gewerkt, komt Japi alweer levensmoe terug. Koekebakker ontmoet hem  later nog een keer, terwijl hij naar het water staat te staren. Japi vertelt dat hij het in afrika niet leuk vond en dat Jeanne, zijn Franse vriendin, had hem bedrogen en nu erg ziek is. Hij was nu weer bezig zijn tijd te verstaren: bereiken kon je toch niets. Dit doet hij nog een paar maanden. De volgende zomer springt hij van de brug af en pleegt daarmee zelfmoord. Op zijn kamer vindt men zes briefjes met "G.v.d.", en één met "ziezo".



Ik vond dit, ookal is het niet een dik boek, wel een moeilijk boek om te lezen. Het is namelijk in het oud nederlands (denk ik) geschreven. Daardoor is het soms lastig om de verhaallijn te volgen. Toch vond ik het wel een leuk boek, omdat ik de uitvreter een grappig persoon vind. Het is een echte levensgenieter en hij heeft een sterke eigen mening over alles.



Link naar informatie schrijver: http://nl.wikipedia.org/wiki/Nescio



Link naar recensie: recensieweb.nl/recensie/nescio-lezen-in-amsterdam/

zondag 16 maart 2014

Marte Jacobs


Samenvatting


Het verhaal begint met Emile Binnenbaum, hij is een dichter. Zijn gedichten zijn wel bekend en hij heeft ook wel succes, maar niet zo heel veel. Hij koopt de boeken van zijn klasgenoot Willem Reiff, die dikke boeken schrijft die goed worden verkocht. Hij vind de boeken Reiff maar onzin. Ze waren zes jaar klasgenoten geweest op het Amstel Lyceum ze hadden nog 2 goede andere vrienden. Een van die vrienden stelt voor om een reünie te houden. De andere vriend is omgekomen in een auto ongeluk. Emile gaat er heen, weet dat ook Willem Reiff zal komen. En weet dat de naam ‘Marthe’ zeker weten gezegd gaat worden. Ze zien in een fotoboek het meisje Marthe, maar niemand zegt er wat over. Een maand later komt de verrassing dat Willem reiff een boek heeft gepubliceerd met de titel “Het meisje uit mijn jeugd.”
Emile en Willem zijn op dit moment in het verhaal ongeveer 60 jaar.
De zestienjarige Emile is op een feestje. Ze gaan daar voetballen. Emile is niet zo’n goede voetballer, maar hij wordt ingedeeld in het team met een negenjarig meisje Marte. Die springt als een giraffe, zo dartelt ze en hij wordt geïnspireerd door haar. In de rust liggen ze bij elkaar in het gras. Hij voelt een aantrekkingskracht tussen elkaar maar hij doet niks.
Weer enkele jaren later is Emile achttien jaar en dan komt de brugklasser Marthe binnengelopen.  Hij herkent haar onmiddellijk, en vind haar nog steeds leuk. Hij schrijft  in de schoolkrant een gedicht” Pasgeboren girafje . Via de metafoor van het girafje dat wankel op zijn benen staat schrijft hij eigenlijk een gedicht wat over haar gaat. Hij krijgt diverse complimenten en het zal later zijn bekendste gedicht blijven. Op een schoolfeest danst hij met een knap meisje genaamd Thérèse. Daar is iedereen jaloers op. Hij zegt per ongeluk tegen Willem dat hij Marthe leuk vind.
Op 21-jarige leeftijd komt hij de 14 jarige Marthe weer tegen. Ze spreken vaak af op dezelfde plek waar ze de vorige keer zijn geëindigd. Ze bezoeken alles, bekijken alles, bepraten alles met elkaar. Hij wilt haar zoenen maar doet het niet. Omdat Emile in de stad een bekende dichter is geworden, mag hij optreden. Natuurlijk doet hij het beroemde gedicht “Pasgeboren girafje.” Hij ziet dat Marte in de zaal zit en voelt zich één met haar. Zijn mooie vriendin Thérèse is ook in de zaal. Die weet niets van het bestaan van zijn relatie met Marte af. Na het festival lijken uitgevers bereid te zijn het werk van Emile uit te geven. Die vriendin maakt het uit op een vakantie. Bij thuiskomst liggen er twee brieven: een van een uitgever en één van Marte. Daarin zegt ze de laatste afspraak af.
Het Amstel Lyceum viert zijn honderdjarig bestaan met een reünie. Emile geeft zich op in de hoop er Marte weer te ontmoeten. Willem Reiff wil ook wel naar de reünie komen. Eerst danst Emile met Thérèse, maar uiteindelijk danst hij toch lang met Marte. Uiteindelijk steelt Reiff Marte van Emile.
Emile is woedend en verdrietig tegelijk. Dat Willem hem dat kon aandoen, maar ook dat Marte met Willem meeging, vindt hij onbegrijpelijk. Omdat hij weet dat Marte zijn carrière volgt, wil hij een een tweede gedicht voor haar schijven. Dat heet uiteindelijk wapperende benen. Hij hoopt dat Marthe iets van zichzelf laat weten maar dat doet ze niet.
In de krant ziet Emile een advertentie dat Willem Reiff weer een nieuweroman heeft. Het boek heet “Een meisje uit mijn jeugd”en zal binnenkort verschijnen. Emile weet intussen dat Marte op 18-jarige leeftijd zelfmoord heeft gepleegd.
Zoals met alle boeken van Reiff gaat hij op weg om het te kopen. Onderweg komt Marte naast hem lopen. (In zijn verbeelding: ze houden een gesprek.) Marte is verontwaardigd dat Reiff een boek over haar geschreven heeft. Ze zegt dat ze het meisje uit Emiles jeugd was. Ook vertelt ze hem dat ze begrepen had dat Pasgeboren Girafje voor haar geschreven was.
Emile koopt het boek en kan niet wachten met lezen.
Emile vindt het wel een goed boek. Hij rekent terug en de dag dat Marte zich ophangt is precies de dag nadat zijn “Wapperende benen” werd gepubliceerd. Had ze de symboliek begrepen en beseft dat ze nooit met Reiff had moeten meegaan. Hij komt erachter dat Marthe een grote bron van inspiratie voor hem is geweest en is de goden heel erg dankbaar.



Ik vond dit wel een leuk en interessant boek. Het is duidelijk geschreven hoewel er wel soms flashbacks en tijdsprongen zijn. Ik vind het een apart maar wel mooi verhaal.



Link informatie schrijver: http://nl.wikipedia.org/wiki/Tim_Krabb%C3%A9



Link goede recensie: http://www.volkskrant.nl/wca_item/boeken_detail/453/73082/Marte-Jacobs.html

dinsdag 29 oktober 2013

Recensie

Ik heb gekozen voor het boek: Dit zijn de namen van Tommy Wieringa. Het boek gaat over Pontus Beg, een 53-jarige commisaris van politie in een grensstad in steppe, Michailopol. Het stadje ligt volstrekt verlaten en afgesloten van de wereld. Het enige lichtpuntje in zijn verder grijze bestaan is de maandelijkse vrijpartij met zijn huishoudster, die er een andere relatie met een vrachtwagenchauffeur op na houdt. Als de winter invalt, wordt er een groep vluchtelingen gezien in de straten van de stad. Niemand weet wie ze zijn en hun aanwezigheid zorgt voor onrust.
Uiteindelijk worden ze opgepakt en wordt in hun bagage een bewijsstuk gevonden van een gruwelijke misdaad. Pontus Beg ontrafelt langzamerhand het mysterie en komt tijdens het onderzoek achter dingen over zijn eigen afkomst. De ontmoeting met een oude rabbijn, de laatste Jood van Michailopol, leert hem de werkelijkheid kennen over zichzelf. Zijn plaats in de wereld is een andere dan hij altijd heeft gedacht.
Ik vond het een goed  boek. Mooi om 2 verhaallijnen in de verschillende hoofdstukken te volgen. Mooie zinnen en mooi geschreven. Een echte aanrader. Het duurde even voordat ik in het verhaal zat maar eenmaal erin wilde ik het boek zo snel mogelijk uit hebben om te weten hoe het zou aflopen.


vrijdag 31 mei 2013

Het Diner

Het diner - Herman Koch

Samenvatting
Het Diner van Herman Koch gaat over Paul en Serge, twee broers. Paul Lohman is de jongere broer van Serge, zijn vrouw is Claire en hij heeft het niet zo op Serge. Serge is oppositie leider van de grootste oppositie partij van Nederland en staat ver eerste in de peilingen, Serge is getrouwd met Babette.
Paul, Serge, Claire en Babette gaan met de verkiezingen in het vooruitzicht uiteten in een peperduur restaurant waar normaal gesproken een reservering een aantal maanden van tevoren gemaakt moet worden maar waar ze door Serge zijn status een dezelfde dag konden reserveren. Het diner begint met normale gespreksonderwerpen en je komt daardoor een aantal dingen te weten over het leven van de vier hoofdpersonen. Het diner verloopt op het begin normaal maar nadat Paul terug komt van een toilet bezoek ziet hij Babette in tranen weglopen gevolgd door Claire. Paul vind na verloop van tijd dat het te lang duurt en gaat zijn vrouw en schoonzuster halen, eenmaal buiten wordt hij gebeld op het mobiel van zijn zoon Michel, die hij per ongeluk in zijn zak had gestopt. Het is Michel die zijn mobiel kwijt is en hem op wil komen halen. Na dit telefoon gesprek kijkt Paul naar een filmpje op de telefoon van Michel hier ziet hij hoe Michel en Rick, de zoon van Serge en Babette, na een schoolfeest een zwerver in een pin hokje in elkaar slaan omdat zij in de weg lag, ze gooien afval en andere dingen op haar omdat ze in de weg lag, ook een lege jerrycan. Op het moment dat er een aansteker in het hok komt ontploft de jerrycan en gaat het mis. Paul denkt direct terug aan beelden van Opsporing verzocht, waar hij zijn zoon een neefje deze daad ook al had zien doen.
Op het moment dat Michel zijn mobiel komt ophalen bij het restaurant vraagt Paul naar het filmpje, waarna Michel zegt dat Beau, de geadopteerde zoon van Serge en Babette, het filmpje ook heeft gevonden en Rick en Michel er nu mee chanteert. Beau wilt geld van Rick en Michel, anders zet hij het filmpje online. Hierna gaat Michel weer naar huis en gaat Paul weer naar het restaurant.
Hier wordt duidelijk dat het diner was gepland om het over het probleem te hebben, Serge is bang dat men er achter komt en wilt zich terugtrekken als oppositieleider, met als gevolg dat Rick en Michel een hoge straf krijgen. Paul, Claire en  Babette willen dat allemaal niet en proberen Serge te overtuigen om het niet te doen, Serge geeft niet toe en zegt dat de persconferentie voor het aftreden al geregeld is voor de volgende dag. Serge en Babette gaan alvast naar het café aan de overkant waar ze nog een drankje zouden gaan drinken. Claire en Paul blijven nog even in het restaurant, hier verteld Claire dat Babette en zij beiden hun zoon willen beschermen. De enige oplossing om dat te doen is Serge verwonden zodat hij geen persconferentie kan geven. Ook zegt ze dat Rick en Michel vanavond een “afspraak” hebben met Beau. Hierna gaat Claire naar het café en Paul betaald de rekening. Op het moment dat hij het restaurant uitkomt hoort hij sirenes, Paul snelt naar het café en ziet zijn broer op een brancard naar buiten wordt gedragen, gevolgd door twee agenten met tussen hun in Claire. Claire glimlacht naar Paul en die weet nu dat het goed zit met Serge. Ondertussen hebben Rick en Michel het probleem met Beau opgelost.


Titelverklaring
De titel van het boek is Het diner, dat komt doordat het gehele verhaal zich afspeelt tijdens een diner. Tijdens het boek heb je wel erg veel flashbacks waardoor je de personages beter leert kennen maar dat draait allemaal nog steeds om het diner. De titel is dus makkelijk te verklaren, het is naar mijn idee ook de beste titel. Ik zou niet zo snel een andere goede titel kunnen bedenken, maar het zou dan iets te maken moeten hebben met zinloos geweld.


Schrijver
De schrijver van Het diner is Herman Koch, hij is geboren Arnhem. Hij is acteur en schrijver, heeft een paar maanden Russisch gestudeerd en op een boerderij in Finland gewerkt. Koch heeft meer boeken geschreven maar nog geen enkele kreeg zoveel goede recensies als het diner. Het boek is onder andere geïnspireerd door de moord op de dakloze vrouw María del Rosario Endrinal Petit in Barcelona in december 2005, die door drie jongens uit een zo te zeggen fatsoenlijk milieu in het portaal van een bank werd mishandeld en daarna in brand gestoken.

Het boek wordt 2013 in de VS uitgegeven en is daar een bestseller, in 2009 won Het Diner de NS Publeiksprijs.

maandag 11 maart 2013

Paulo Coelho De Alchemist

Ik heb dit boek gekozen om te lezen omdat de titel en de kaft mij erg aansprak, op de kaft zie je namelijk een man in de woestijn staan die kijkt naar 3 piramides terwijl de sterrenhemel en de maan erboven schijnen. Toen ik dat zag wist ik dat ik dit boek moest lezen, het zag er erg avontuurlijk en interessant uit en vandaar mijn keuze voor dit boek.

Het boek gaat over de Andalusische schapenherder Santiago. Hij heeft één grote wens en dat is reizen. hij wil de wereld zien en weten hoe de wereld in elkaar zit. Deze wens had hij al vanaf jongs af aan. Toen hij dat tegen zijn vader vertelde, zei deze hem: "Hier reizen alleen herder". En dus is hij herder geworden. Maar deze wens bleef in zijn hoofd voortbestaan. Als hij dan ineens twee nachten achter elkaar dezelfde droom heeft, over een jongetje die hem meeneemt naar de piramiden in Egypte en hem verteld dat daar een verborgen schat ligt, luistert hij naar deze droom en gaat zijn droom werkelijkheid maken. In Egypte ontmoet hij de alchemist, deze beschikt over een grote spirituele wijsheid en leert hem de weg waar het hart zich bevindt.

Het belangrijkste thema van dit boek is een bepaalde filosofische kijk op alle dingen. Dit hoofdthema wordt verklaard aan de hand van subthema's, zoals liefde en avontuur.
 "Mijn hart is verradelijk,” zei de jongen tegen de alchemist. (...) “Dat is goed,” antwoordde de alchemist opnieuw. “Het bewijst dat je hart leeft. Het is logisch dat je bang bent om alles wat je bereikt hebt te ruilen voor een droom.” Dit is een gesprek tussen de hoofdpersoon en de alchemist waarin je ziet dat ze een hele filosofische kijk hebben die verbonden is met liefde. Een mooi voorbeeld waarbij de thema's aan orde komen.

De belangrijkste personage is Santiago, een jonge herder die maar één droom heeft en die zijn droom ook in vervulling wilt brengen. Ik begrijp Santiago wel omdat ik zelf ook vind dat je er alles aan moet doen om je dromen waar te maken, voor wat leef je anders? Ik weet niet zeker of ik hetzelfde zou reageren als hem omdat ik het moeilijk vind om zijn karakter echt te snappen. Bij sommige dingen zou ik hetzelfde reageren en bij andere niet. Ik zou hele goede vrienden kunnen zijn met Santiago omdat ik vaak hoor van anderen dat ik filosofisch nadenk en ik houd wel van diepe  gesprekken, zoals de gesprekken die hij heeft met de alchemist.

Het taalgebruik in dit boek is erg filosofisch, het lijkt wel alsof er telkens uitspraken worden gebruikt van filosofen!
Mijn hart is bang om te lijden,” zei de jongen tegen de alchemist , op een avond dat ze naar de maanloze hemel zaten te kijken. “Zeg het dan dat angst om te lijden erger is dan het lijden zelf. En dat geen enkel hart ooit geleden heeft wanneer het opzoek was naar zijn dromen, want ieder moment van een zoektocht is een moment van ontmoeting met God en de eeuwigheid.” Hier kan je zien hoe ze ongeveer met elkaar praten en welk taalgebruik er in het boek gebruikt wordt, zoals je kunt zien zet het je aan het denken.

Tijdens het lezen van dit boek raakte ik in een rustgevende stemming. Het boek bracht mij erg tot het denken en het is ook erg moeilijk om alles te begrijpen. Zelfs als ik klaar was met lezen dacht ik nog even na over het boek of over dingen die in het boek voorkwamen. Vaak moest ik een pagina of een bepaald stukje opnieuw lezen om het een beetje te kunnen begrijpen en vaak stopte ik tijdens het lezen ook om even na te denken over wat er toen verteld werd.

Ik weet niet zeker of ik het boek helemaal goed begrepen heb, voornamelijk door het taalgebruik, maar wat ik heb geleerd is wel dat je altijd naar je hart en gevoel moet luisteren. Op een of andere manier komt het dan altijd wel goed in welke situatie dan ook. 

Dit boek is niet te vergelijken met de andere 2 boeken die ik heb gelezen. De hele sfeer die het me gaf tijdens het lezen was anders en natuurlijk ook het thema en taalgebruik! Toch vond ik dit wel het leukste boek wat ik tot nu toe heb gelezen omdat het me echt aansprak en het uiteindelijk ook echt een goed boek was.
Tot slot heb ik nog 2 vragen:
1. Denk jij wel eens verder en dieper na over het leven?
2. Hoe zou jij ermee omgaan als iemand als de alchemist in jou leven kwam?

vrijdag 21 december 2012

De Donkere Kamer van Damokles

Damokles

De Donkere kamer van Damokles gaat over Henri Osewoudt. Henri ontmoet tijdens de tweede wereld oorlog Dorbeck. Osewoudt lijkt erg veel op Dorbeck. Henri krijgt veel opdrachten van Dorbeck en hij voert deze uit.

Osewoudt wordt opgepakt, dan komt hij vrij en daarna vermoordt hij mensen. Als de oorlog voorbij is, wordt Osewoudt uitgemaakt voor landverrader. Osewoudt kan Dorbeck niet meer vinden, het lijkt erop dat Dorbeck van de aardbodem is verdwenen. Osewoudt probeert met een foto te bewijzen dat Dorbeck bestaat, maar die foto bestaat helemaal niet. Het is de vraag of de dubbelganger van Osewoudt wel bestaat.

Biografie

Willem Frederik Hermans word geboren op 1 september 1921 in Amsterdam. Hermans was misschien wel de belangrijkste Nederlandse schrijver van de twintigste eeuw naast Gerard Reve en Harry Mulisch. Ze worden ook wel De Grote Drie genoemd.

Willem Frederik Hermans stamt uit een Amsterdams onderwijzersgezin. Hermans ging fysische geografie studeren aan de universiteit van Amsterdam en promoveerde in 1955. Hij werd lector aan de universiteit van Groningen. Herman kreeg hier interne problemen en hij vertrok. Hij kreeg niet alleen in Groningen problemen, maar er ontstond ook veel promotie rond het boek Ik heb altijd gelijk, omdat er kwetsende passages over de Katholieken in staan. In 1986 werd Hermans door de Burgemeester van Amsterdam persona non grata verklaard omdat hij Zuid-Afrika bezocht op uitnodiging van zijn uitgevers. Hermans doorbrak daarmee een bestaande boycot. Hermans was op 5 december 1988 slachtoffer geworden van een aanslag door een paranoïde persoon. Herman was ook redacteur van de tijdschriften Criterium en Podium. In 1990 werd hij eredoctor van de universiteit van Luik, en in 1993 van de universiteit van Pretoria. Hermans weigerde een aantal prijzen, waaronder de Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet en de P.C. Hooftprijs voor zijn hele oeuvre.

Herman woonde een periode van zijn leven in Parijs. De laatste jaren van zijn leven, woonde hij in Brussel. Hermans overleed op 27 april 1995

Bron:

http://www.willemfrederikhermans.nl/

http://www.nederlandleest.nl/W_F_Hermans.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_Frederik_Hermans

Fotoserie



  

 
Ik heb voor deze foto’s gekozen omdat ze allemaal een stuk van het boek vertegenwoordigen. Op de 1e foto zie je 2 dubbelgangers die staan voor Osewoudt en Dorbeck. Op de 2e foto zie je een sigarenboer uit de 2e W.O, Osewoudt werkte in een sigarenboer en hier ontmoete hij Dorbeck. Op de laatste foto zie je de chaos die er is tijdens de oorlog, het boek speelt zich af tijdens de oorlog en deze foto reflecteert de chaos en verwarring die er in die tijd was. 




Motto

Deze motto past bij het boek omdat Osewoudt wilt aantonen dat Dorbeck bestaat. Het past ook goed bij het thema illusie en werkelijkheid, omdat Henri wilt bewijzen dat Dorbeck bestaat, maar houd hij zichzelf niet voor de gek?

‘Ik kan hem zoeken als hij er niet is, maar hem niet ophangen als hij er niet is. ‘Men zou kunnen willen zeggen: ‘’Dan moet hij er toch ook zijn als ik hem zoek’’ – Dan moet hij er ook zijn als ik hem niet vind, en ook als hij helemaal niet bestaat.’

Ludwig Wittgenstein

Titelverklaring

De donkere kamer verwijst naar een doka waar foto’s in ontwikkeld worden. Foto’s spelen in dit verhaal een grote rol. De mensen die te maken hebben met de opdrachten van Dorbeck identificeren zich met foto’s die aan het begin van het verhaal door Osewoudt zijn ontwikkeld. Een foto van Henri en Dorbeck moest volgens Henri ook bewijzen dat Dorbeck bestond, Osewoudt bleef namelijk volhouden dat Dorbeck bestond, niemand geloofde hem echter. Toen zijn Leica-camera gevonden was, bleek de foto er dus niet in te zitten. Dit was omdat de foto gemaakt was in een kamer die te donker daarvoor was.

Ik vind dit boek over het algemeen wel leuk, al zaten er wel stukken in die erg saai waren. Ik zat dan te lezen en dan wilde ik stoppen omdat het erg saai en veel was. Toch zaten er ook leuke stukken in het boek waar je niet wilde stoppen met lezen. Bijvoorbeeld als Osewoudt in een situatie terecht kwam waar hij uit moest komen. Ik zou dit boek zeker aanraden en erbij zeggen dat je door moet lezen, want toen ik een dag niet las, was ik deels vergeten waar het over ging. Ik vond dit boek soms wel onduidelijk. Dan las ik bijvoorbeeld, en dan moest ik een stuk weer opnieuw lezen omdat ik het onduidelijk vond. De manier waarop Willem Frederik Hermans schrijft spreekt me aan omdat hij heel direct is een hij schrijft niet van die hele lange zinnen die je niet snapt. Ik vond het ook leuk dat het boek spannend begint, en dat het niet pas op het einde spannend wordt. Soms praatte personages met elkaar en dan was het moeilijk te begrijpen wie wat zegt. Dit boek was voor mij niet echt een boek waar je snel doorheen leest omdat ik steeds moest nadenken wat er eigenlijk gebeurde. Ik denk dat het voor Osewoudt erg frustrerend was dat hij wilde bewijzen dat Dorbeck echt bestond. De schrijver heeft het verhaal hier nog leuker mee gemaakt vind ik. Als je houdt van goede romans moet je dit boek zeker lezen. Dit is zeker een aanrader!

maandag 12 november 2012

Middeleeuwen 3in1

Middeleeuwen 3in1

Een pennenproef als begin
- Wat is een pennenproef?
Nadat een schrijver/kopiist zijn ganzenveer had aangescherpt, probeerde hij even uit of de pen weer goed schreef. Vaak schreef hij op een kladvel het eerste dat hem te binnen schoot.
- In welke periode werd Oudnederlands gesproken?
Tussen ca. 800 en 1150.
Leg op grond van de tekstpagina Lied van Heer Halewijn uit welke eigenschappen van
mondeling overgeleverde literatuur daarin naar voren komen.
"Het feit dat de meeste verhalen in gepaard rijm (AA BB CC etc.) waren vormgegeven,
droeg eraan bij dat ze gemakkelijk in het gehoor lagen en beter onthouden konden
worden. Ook de regelmatige herhaling was daarbij een hulpmiddel."


Hoofsheid
Opdrachten
1 - Welke invloed hadden de kruistochten op de hoofse cultuur?
Tijdens de kruistochten raakten velen onder de indruk van de Arabische cultuur, waar
de kunst van het levensgenieten veel verder ontwikkeld was dan in Europa. Vanaf die
tijd begint zich, het eerst aan de Franse hoven, een hoofse cultuur te
ontwikkelen.
- Wat was het belangrijkste principe van de hoofse omgangsvormen?
Het belangrijkste principe van de hoofse omgangsvormen is respectvolle
gemanierdheid: je laat de ander in zijn waarde en plaatst deze niet voor onaangename verrassingen. Je bent wellevend, galant en je beheerst je driften en impulsen.
2 - Lees de tekstpagina over Floris ende Blancefloer. Leg uit in hoeverre de kruistochten van belang zijn geweest voor het schrijven van deze roman.
"De charme van Floris ende Blancefloer moet voor middeleeuwers niet alleen hebben gelegen in het romantische verhaal, maar ook in het feërieke decor. De beschrijvingen van wonderbaarlijke bewegende beelden op het (schijn)graf van Blancefloer, de exotische tuinen en het fantastische paleis van de emir van Babylon zijn ongetwijfeld beïnvloed door de indrukken die de kruistochtvaarders in het Midden-Oosten hadden opgedaan."
  
Van den vos Reynaerde
- Waar blijkt in het tekstfragment dat Reinaert een doortrapte schurk is?
Direct aan het begin, waar Reinaert Tibeert door het bespotten van zijn aarzeling zover krijgt om zichzelf het oordeel aan te doen. Voorts in het vervolg, waar Reinaert Tibeert in zijn doodsnood bespot.
- Welke twee tegenstrijdige gevoelens maakt Reinaert bij de lezer/luisteraar los?
De ene keer wekt hij bewondering door zijn slimheid, dan weer roept hij afschuw op
door de manier waarop hij anderen te grazen neemt.
-De prent van Fokke ende Sukke bij deze pagina verwijst naar de 'Madocke'. Leg uit hoe de humor in deze grap in elkaar steekt.
De prent bevat een woordspeling op het werkwoord 'maken'. De eerste zin van de
Reinaert luidt 'Willem die Madocke maecte', waarbij 'maken' doorgaans opgevat wordt als 'schrijven' en Madocke dus een tekst moet zijn. Volgens de prent is 'een madocke' echter een ingewikkeld apparaat, dat door Willem 'gemaakt' in de zin van 'gerepareerd' zou kunnen worden. Dat werpt een geheel nieuw licht op de eerste zin van de Reinaert.