Samenvatting
Het verhaal begint met Emile Binnenbaum, hij is een dichter.
Zijn gedichten zijn wel bekend en hij heeft ook wel succes, maar niet zo heel
veel. Hij koopt de boeken van zijn klasgenoot Willem Reiff, die dikke boeken
schrijft die goed worden verkocht. Hij vind de boeken Reiff maar onzin. Ze
waren zes jaar klasgenoten geweest op het Amstel Lyceum ze hadden nog 2 goede
andere vrienden. Een van die vrienden stelt voor om een reünie te houden. De
andere vriend is omgekomen in een auto ongeluk. Emile gaat er heen, weet dat
ook Willem Reiff zal komen. En weet dat de naam ‘Marthe’ zeker weten gezegd
gaat worden. Ze zien in een fotoboek het meisje Marthe, maar niemand zegt er
wat over. Een maand later komt de verrassing dat Willem reiff een boek heeft
gepubliceerd met de titel “Het meisje uit mijn jeugd.”
Emile en Willem zijn op dit moment in het verhaal ongeveer
60 jaar.
De zestienjarige Emile is op een feestje. Ze gaan daar
voetballen. Emile is niet zo’n goede voetballer, maar hij wordt ingedeeld in
het team met een negenjarig meisje Marte. Die springt als een giraffe, zo
dartelt ze en hij wordt geïnspireerd door haar. In de rust liggen ze bij elkaar
in het gras. Hij voelt een aantrekkingskracht tussen elkaar maar hij doet niks.
Weer enkele jaren later is Emile achttien jaar en dan komt
de brugklasser Marthe binnengelopen. Hij
herkent haar onmiddellijk, en vind haar nog steeds leuk. Hij schrijft in de schoolkrant een gedicht” Pasgeboren
girafje . Via de metafoor van het girafje dat wankel op zijn benen staat
schrijft hij eigenlijk een gedicht wat over haar gaat. Hij krijgt diverse
complimenten en het zal later zijn bekendste gedicht blijven. Op een
schoolfeest danst hij met een knap meisje genaamd Thérèse. Daar is iedereen
jaloers op. Hij zegt per ongeluk tegen Willem dat hij Marthe leuk vind.
Op 21-jarige leeftijd komt hij de 14 jarige Marthe weer
tegen. Ze spreken vaak af op dezelfde plek waar ze de vorige keer zijn
geëindigd. Ze bezoeken alles, bekijken alles, bepraten alles met elkaar. Hij
wilt haar zoenen maar doet het niet. Omdat Emile in de stad een bekende dichter
is geworden, mag hij optreden. Natuurlijk doet hij het beroemde gedicht
“Pasgeboren girafje.” Hij ziet dat Marte in de zaal zit en voelt zich één met
haar. Zijn mooie vriendin Thérèse is ook in de zaal. Die weet niets van het
bestaan van zijn relatie met Marte af. Na het festival lijken uitgevers bereid
te zijn het werk van Emile uit te geven. Die vriendin maakt het uit op een
vakantie. Bij thuiskomst liggen er twee brieven: een van een uitgever en één
van Marte. Daarin zegt ze de laatste afspraak af.
Het Amstel Lyceum viert zijn honderdjarig bestaan met een
reünie. Emile geeft zich op in de hoop er Marte weer te ontmoeten. Willem Reiff
wil ook wel naar de reünie komen. Eerst danst Emile met Thérèse, maar
uiteindelijk danst hij toch lang met Marte. Uiteindelijk steelt Reiff Marte van
Emile.
Emile is woedend en verdrietig tegelijk. Dat Willem hem dat
kon aandoen, maar ook dat Marte met Willem meeging, vindt hij onbegrijpelijk.
Omdat hij weet dat Marte zijn carrière volgt, wil hij een een tweede gedicht
voor haar schijven. Dat heet uiteindelijk wapperende benen. Hij hoopt dat
Marthe iets van zichzelf laat weten maar dat doet ze niet.
In de krant ziet Emile een advertentie dat Willem Reiff weer
een nieuweroman heeft. Het boek heet “Een meisje uit mijn jeugd”en zal
binnenkort verschijnen. Emile weet intussen dat Marte op 18-jarige leeftijd
zelfmoord heeft gepleegd.
Zoals met alle boeken van Reiff gaat hij op weg om het te
kopen. Onderweg komt Marte naast hem lopen. (In zijn verbeelding: ze houden een
gesprek.) Marte is verontwaardigd dat Reiff een boek over haar geschreven
heeft. Ze zegt dat ze het meisje uit Emiles jeugd was. Ook vertelt ze hem dat
ze begrepen had dat Pasgeboren Girafje voor haar geschreven was.
Emile koopt het boek en kan niet wachten met lezen.
Emile vindt het wel een goed boek. Hij rekent terug en de
dag dat Marte zich ophangt is precies de dag nadat zijn “Wapperende benen” werd
gepubliceerd. Had ze de symboliek begrepen en beseft dat ze nooit met Reiff had
moeten meegaan. Hij komt erachter dat Marthe een grote bron van inspiratie voor
hem is geweest en is de goden heel erg dankbaar.
Ik vond dit wel een leuk en interessant boek. Het is
duidelijk geschreven hoewel er wel soms flashbacks en tijdsprongen zijn. Ik
vind het een apart maar wel mooi verhaal.
Link informatie schrijver:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tim_Krabb%C3%A9
Link goede recensie: http://www.volkskrant.nl/wca_item/boeken_detail/453/73082/Marte-Jacobs.html
Geen opmerkingen:
Een reactie posten